آینده فراتر از اپلیکیشن‌ها: عصر «نماینده‌های هوشمند»

بنیان‌گذار اینستاگرام معتقد است اپلیکیشن بعدی شما، یک اپلیکیشن نخواهد بود؛ بلکه یک «نماینده هوشمند» (Agent) است.

مایک کریگر، بنیان‌گذار اینستاگرام و مدیر فعلی بخش محصولات آنتروپیک (Anthropic)، به‌تازگی در گفتگو با هوگو بارا و دیوید سینگلتون (تیم سازنده Dreamer)، به بررسی دقیق این موضوع پرداخته است که نرم‌افزارهای «مبتنی بر نماینده» (Agent-native) در دنیای واقعی و در دستان کاربران عادی چگونه خواهند بود.

پلتفرم Dreamer چیست؟

Dreamer پلتفرمی است که در آن هر کسی می‌تواند بدون نیاز به کدنویسی، نماینده‌های هوش مصنوعی را کشف کرده، بسازد یا بازطراحی کند. آن را مانند یک «اپ استور» تصور کنید که در آن همه اپلیکیشن‌ها می‌توانند با یکدیگر حرف بزنند و شما می‌توانید صرفاً با توصیفِ آنچه می‌خواهید، ابزار اختصاصی خود را بسازید.

بنیان‌گذاران این پروژه تازه‌کار نیستند؛ بارا و سینگلتون ۱۸ سال پیش در گوگل و پیش از ظهور اندروید با هم آشنا شدند. سینگلتون مدیر فنی (CTO) استرایپ بوده و بارا رهبری بخش سخت‌افزار شیائومی و واقعیت مجازی متا را بر عهده داشته است. آن‌ها به «نماینده‌های هوشمند» همان‌گونه نگاه می‌کنند که در سال ۲۰۱۰ به موبایل نگاه می‌کردند: تحولی بزرگ که اهمیتش را فقط در آینده متوجه خواهیم شد.

چرا Dreamer متفاوت است؟

• همه سازنده هستند، نه فقط توسعه‌دهندگان: تیم سازنده ابتدا انتظار یک بازار سنتی را داشت (توسعه‌دهندگان بسازند و مصرف‌کنندگان استفاده کنند). اما در عمل، تقریباً هر کاربری خودش شروع به ساخت نماینده‌های اختصاصی کرد. یک سیستم هوشمند به نام «Sidekick» شما را در این مسیر به‌صورت گفتگومحور راهنمایی می‌کند.

• نماینده‌هایی که نماینده‌های دیگر را استخدام می‌کنند: بارا نمونه‌ای را نشان داد که در آن یک «نماینده خبری»، مقاله‌ای را به یک «نماینده مطالعه» فرستاد؛ آن نماینده یک خلاصه صوتی ساخت و سپس Sidekick آن را در اسلک (Slack) منتشر کرد. تمام این زنجیره بدون اینکه کسی از قبل آن را طراحی کرده باشد، اتفاق افتاد.

• نرم‌افزاری که خودش را حین اجرا بازنویسی می‌کند: با استفاده از کیت توسعه آنتروپیک، نماینده‌های Dreamer می‌توانند «زیر-نماینده‌هایی» (sub-agents) بسازند که در لحظه کدنویسی می‌شوند. بارا این را «بسیار عمیق» توصیف کرد و آن را با ساختار سیستم‌عامل یونیکس مقایسه کرد؛ پیش از آنکه اپلیکیشن‌های دسکتاپ و وب دوباره همه چیز را در جزیره‌های جداگانه محصور کنند.

کریگر این موضوع را به‌خوبی صورت‌بندی کرد: هوشِ مدل‌های فعلی به قدری زیاد است که «حقشان نیست در یک جعبه چت (چت‌باکس) زندانی بمانند.»

اگر قرار است نماینده‌های هوشمند به روش اصلی ما برای انجام کارها (و نه فقط پاسخ به سوالات) تبدیل شوند، به قابلیت ترکیب‌شدن و شخصی‌سازی نیاز دارند. Dreamer روی این ایده شرط‌بندی کرده است که این یک چالش پلتفرمی است، نه فقط یک چالش مربوط به مدل‌های زبانی. نسخه بتای عمومی این پلتفرم از امروز در دسترس است.