مدیرعامل Anthropic: یک سال اشتباه یعنی ورشکستگی!

در حالی که غول‌هایی مثل مایکروسافت، گوگل و متا با بودجه‌های چند صد میلیارد دلاری در حال خرید تراشه و ساخت دیتاسنتر هستند، داریو آمودی (Dario Amodei)، مرد اول Anthropic، ترمز دستی را کشیده است. او در مصاحبه‌ای جدید هشدار داد که صنعت هوش مصنوعی روی لبه تیغ حرکت می‌کند و اشتباه در پیش‌بینی زمان «پول‌ساز شدن» این فناوری، حکم مرگ شرکت‌ها را امضا خواهد کرد.

مدل‌های در سطح «جایزه نوبل» تا ۲ سال دیگر

آمودی معتقد است که از نظر فنی، رسیدن به مدل‌هایی که او آن‌ها را «کشوری از نوابغ در یک دیتاسنتر» می‌نامد (مدل‌هایی با توانایی علمی در سطح برندگان نوبل)، تا یک یا دو سال آینده کاملاً امکان‌پذیر است. اما مشکل اصلی تکنولوژی نیست؛ مشکل «زمان‌بندی بازار» است.

تله‌ی بازگشت سرمایه (ROI)

نکته کلیدی آمودی این است: بین «دستیابی به موفقیت علمی» و «سرازیر شدن تریلیون‌ها دلار درآمد» فاصله وجود دارد. او می‌گوید:

«ممکن است مدل فوق‌هوشمند را در سال ۲۰۲۷ داشته باشیم، اما به دلیل موانع دنیای واقعی مثل رگولاتوری، فرآیندهای تولید دارو و بوروکراسی‌های شرکتی، درآمد واقعی آن با ۵ سال تأخیر از راه برسد.»

او با یک مثال ریاضی عمق فاجعه را نشان داد:

• درآمد Anthropic از صفر در سال ۲۰۲۳ به حدود ۱۴ میلیارد دلار (نرخ سالانه) در اوایل ۲۰۲۶ رسیده است.

• با این نرخ رشد ۱۰ برابری، شرکت‌ها ممکن است وسوسه شوند برای سال ۲۰۲۷ قراردادی ۱ تریلیون دلاری برای خرید قدرت پردازشی امضا کنند.

• آمودی هشدار می‌دهد: «اگر درآمد من به جای یک تریلیون، ۸۰۰ میلیارد دلار شود، هیچ نیرویی روی زمین نمی‌تواند جلوی ورشکستگی من را بگیرد. فقط یک سال اشتباه در پیش‌بینی نرخ رشد، کل شرکت را نابود می‌کند.»

انتقاد از رویکرد YOLO در OpenAI و رقبای بزرگ

مدیرعامل Anthropic بدون نام بردن مستقیم، رقبایش را به «بی‌محابا خرج کردن» (YOLOing) متهم کرد. او معتقد است بسیاری از این شرکت‌ها حتی یک فایل اکسل دقیق ندارند که نشان دهد چطور می‌خواهند هزینه‌های نجومی پردازش را جبران کنند و فقط به خاطر اینکه «باکلاس به نظر می‌رسد» در حال خرج کردن هستند.

برخلاف رقبا که به دنبال جذب کاربران عادی هستند، Anthropic تمرکز خود را روی بخش سازمانی (Enterprise) گذاشته است؛ جایی که درآمدها پایدارتر و قابل‌پیش‌بینی‌تر است.

داریو آمودی در واقع به «حباب هوش مصنوعی» اشاره نمی‌کند، بلکه به «شکاف زمانی» اشاره دارد. او نگران است که قبل از اینکه هوش مصنوعی بتواند سرطان را درمان کند یا موتورهای جدید طراحی کند (که درآمدزایی واقعی آنجاست)، سرمایه شرکت‌ها به خاطر هزینه‌ سنگین نگهداری دیتاسنترها تمام شود. این یک بازی پوکر با ریسک تریلیون دلاری است.

منبع: Fortune